Φυλές ιχνηλατών

Webnode

Ο Ελληνικός Ιχνηλάτης

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΙΧΝΗΛΑΤΗ

Ο Ελληνικός Ιχνηλάτης κατάγεται από τους καταδιωκτικούς σκύλους (ιχνηλάτες λαγωοθήρες) της εποχής του Ξενοφώντα. Στην Αρχαία Ελλάδα καλλιεργούσαν διάφορες γνήσιες κυνηγετικές φυλές απο τις οποίες οι κυριότερες ήταν στη Λακωνία, Αργολίδα, Κρήτη και γενικά στη Νότια Ελλάδα. Οι αρχαίοι λαγωνικοί ονομάζονταν λακωνικοί (από τον τόπο της προέλευσης τους, την Λακωνία). Η λέξη λαγωνικός προέρχεται απο τη λέξη λακωνικός και όχι απο τη λέξη λαγωός όπως φαίνεται εκ πρώτης όψεως.

Οι σκύλοι που κυνηγούν το λαγό ονομάζονταν και ονομάζονται λαγωοθήρες κοινώς λαγόσκυλα. Πρόκειται για μια μικρή παραφθορά της λέξης λακωνικός που έγινε λαγωνικός.

Στην Αρχαία Ελλάδα οι λαγωνικοί χρησιμοποιούνταν ευρέως στο κυνήγι του χοντρού θηράματος (ελαφιού, αγριόχοιρου, ζαρκαδιού) και όχι σπάνια στο κυνήγι του μικρού τριχωτού θηράματος (λαγού). Τους καλύτερους λαγωνικούς τους χρησιμοποιούσαν και στον πόλεμο, τους οποίους εκγύμναζαν (όπως τους μολοσσούς) να μάχονται σε λόχους.  Ήσαν και αγγελιοφόροι. Χρησιμοποιήθηκαν (όπως και σήμερα οι λαγωνίκες-λεβριέ) και ως σκυλιά συντροφιάς. Οι πλούσιες Αθηναίες είχαν τη συνήθεια να συντροφεύονται στο σπίτι και να συνοδεύονται στον περίπατό τους γενικά από τέτοια σκυλιά.

Οι αναπαραστάσεις των αρχαιοελληνικών τοιχογραφιών, αγγείων, νομισμάτων κ.λ.π., μας βεβαιώνουν ότι ο λαγωνικός υπήρξε από μακρότατη εποχή στη χώρα μας. Τον βλέπουμε να συνοδεύει τον κυνηγό, τον πολεμιστή, τον κωμωδό, τη μεγάλη κυρία, τις βακχίδες, αλλά ιδιαίτερα, ως αχώριστος σύντροφος την θεά του κυνηγιου Άρτεμις. Ήταν καθιερωμένος ακόμη ως σύμβολο λατρείας, που ο αρχαίοι Έλληνες είχαν για το σκύλο.

Ιδιαίτερα Χαρακτηριστικά

Σκύλος ολιγαρκής αφοσιωμένος, με δυνατό σκελετό χωρίς βάρος, ταχύτατος καλπαστής, έντονο κυνηγετικό ένστικτο και προσαρμόζεται με ευκολία και στα πιο δύσκολα μορφολογικά εδάφη, προικισμένος στην ιχνηλασία και στην καταδίωξη του λαγού χωρίς να υστερεί και στο κυνήγι του αγριόχοιρου μιας και η τόλμη σε συνδυασμό με την ευελιξία και την εξυπνάδα είναι χαρίσματα της φυλής.

Το τρίχωμά του είναι κοντρό, χοντρό και τραχύ στην αφή, σε χρώμα μαύρο και σκούρο πορτοκαλί. Πολλές φορές έχει δύο άσπρα σημάδια στο στήθος. Η μουσούδα του είναι μεσαίου μεγέθους και το δάγκωμά του είναι επίπεδο. Είναι πολύ ευκίνητος.

Εξαιρετικά αφοσιωμένος, ο Ελληνικός Ιχνηλάτης, έχει ιδιαίτερα προσόντα, είναι πολύ ευγενικός στους τρόπους του, φιλικός και στοργικός. Πληγώνεται όταν παραμελείται και μπορεί να γίνει επιθετικός.

Αγροτόσκυλο, με γερό και ελαφρύ σκελετό, είναι πολύ γρήγορος στο τρέξιμό του και πολύ αποδοτικός στην κυνηγετική συνήθως εργασία του. Το σώμα του είναι δυνατό και μυώδες, αλλά ποτέ δεν υπερβαίνει τα κιλά του λόγω της υπερκινητικότητάς και της επιμονής του.

Είναι προικισμένος με εξαιρετική όσφρηση ιχνηλάτη , με προτίμηση στο κυνήγι λαγού και είναι αρκετά σκληρός και έξυπνος, πράγμα που τον βοηθάει να αποδίδει το ίδιο καλά και στο κυνήγι του Αγριόχοιρου.

πηγη:www.kynigos.net.gr

 

SEGUGIO ITALIANO
Σεγκούτσιο Κοντότριχο

Η ΣΥΝΟΠΤΙΚH ΙΣΤΟΡΙΚH ΠΕΡΙΛΗΨΗ

   Προέρχεται από το Αιγυπτιακό Λεβριέ, που έφεραν οι Φοίνικες πριν 2000 χρόνια στην Ελλάδα, την Ιταλία και σ’ όλες τις περιοχές της Μεσογείου.
   Το Ελληνικό Λαγωνικό και κατ’ επέκταση ο «Ελληνικός Ιχνηλάτης», που είναι και αυτός απόγονος του Αιγυπτιακού Λεβριέ, έχει κοινή καταγωγή με το Σεγκούτσιο.
   Το Αιγυπτιακό Λαγωνικό, ήταν κοινό στην Ελλάδα και την Νοτιοκεντρική Ιταλία μέχρι και την εποχή της Αναγέννησης και έδωσε τη γέννηση στο παρόν Segugio, του οποίου γενικές ανατομικές ιδιαιτερότητες έχουν διατηρηθεί σχεδόν χωρίς αλλαγή μέσω των αιώνων. Σκυλιά του ίδιου τύπου και του αναστήματος με τον παρόντα τύπο Segugio, παριστάνονται στα αγάλματα της "Diane the huntress" (Diane chasseresse) στο μουσείο της Νάπολης και αυτό "της Diane με το τόξο και το βέλος" (Diane tirant y l'arc) στο μουσείο Βατικανού. Στο κάστρο Borso d'Este (1600), μπορούμε να δούμε μια ζωγραφική που αντιπροσωπεύει τον ιδανικό τύπο του παρόντος Segugio.
   Με διασταυρώσεις των ντόπιων σκύλων τύπου Μπρακ, που υπήρχαν εκείνη την εποχή, οι Ιταλοί δημιούργησαν το Σεγκούτσιο σε δυο ποικιλίες: με σκληρό και λείο τρίχωμα.

 

Ιδιοσυγκρασία - Κυνηγετικά Χαρακτηριστικά

Θεωρείται σκύλος με τέλεια κατασκευή σκελετού. Είναι ικανός να ακολουθεί και να καταδιώκει το θήραμα πολλές ώρες χωρίς σημάδια κούρασης. Χρησιμοποιείται σ’ όλα τα εδάφη με πολύ καλά αποτελέσματα. Εχει μεγάλη αντοχή, ζήλο και καλή ταχύτητα. Η ειδικότητα του Σεγκούτσιο είναι κυρίως ο λαγός, όπου τα καταφέρνει άριστα.
 πηγη:www.kynigos.net.gr

 

Ο Κρητικός Λαγωνικός

 O Kρητικός Λαγωνικός είναι ο πιο σημαντικός εκπρόσωπος της ιθαγενούς πανίδας της Kρήτης. Bρίσκεται στο νησί για περισσότερα από 4000 χρόνια. H καταγωγή του βρίσκεται στους αρχαίους λαγωνικούς σκύλους της Aιγύπτου.

   Mεταφέρθηκε στο νησί από τους Kρήτες θαλασσοπόρους και η συνεχής νησιωτική απομόνωσή δημιούργησε το σημερινό σκύλο. Eίναι γέννημα και θρέμμα της Kρήτης, είναι μια αμιγής ελληνική φυλή σκύλου και η αρχαιότερη κυνηγετική φυλή σκύλου στην Eυρώπη. Eίναι ένα ζωντανό ιστορικό μνημείο της Kρήτης μας, είναι ένα μέρος της δικής μας ιστορίας.

   Κινδύνεψε σοβαρά να εξαφανιστεί. H Aνατολική Kρήτη είναι η περιοχή που κατάφερε να επιβιώσει. Πιο συγκεκριμένα, στους ορεινούς όγκους του Mεραμπέλου και της Iεράπετρας (γύρω από τα όρη Δίκτη), στα όρη της Σητείας (γύρω από τη Θρυπτή) και στο οροπέδιο της Zήρου βρέθηκαν τα τελευταία απομεινάρια του Kρητικού Iχνηλάτη, κοντά σε κτηνοτρόφους που τα χρησιμοποιούσαν και ως ποιμενικούς και σε κάποιους μερακλήδες κυνηγούς.

   Η εργασία του :
   Ο Κρητικός Λαγωνικός, ψάχνει τον κυνηγότοπο προσεκτικά και σχολαστικά, ενώ η τυλιγμένη του ουρά όταν πλησιάζει το θήραμα κινείται πιο νευρικά, αλλά δεν "κλαφουνάει" στον ντορό. Φτάνοντας στο μέρος όπου κρύβεται το θήραμα, πάντα με υποδειγματική ιχνηλασία, σηκώνει για λίγο ψηλά το κεφάλι για να εντοπίσει το σημείο της κρυψώνας (γιατάκι). Όταν το εντοπίσει και το πλησιάσει, θα το "δείξει" στον κυνηγό για λίγα δευτερόλεπτα με μια στιγμιαία φέρμα-στάση πριν το αστραπιαίο ξεφώλιασμα. Η καταδίωξη είναι γρήγορη, συνοδεύεται με την δυνατή και λεπτή φωνή του σκύλου, αλλά όχι μεγάλης διάρκειας. Όταν χάσει το καταδιωκόμενο θήραμα, γυρίζει πίσω στον κυνηγό για νέα ιχνηλασία. Η ταχύτητα δίωξης όμως είναι μεγάλη και πολλές φορές το θήραμα καταλήγει στα δόντια του.
Είναι συνηθισμένος να κυνηγάει σε μεγάλες θερμοκρασίες και σε σκληρά πετρώδη εδάφη. Εγκλιματίζεται εύκολα σε όλα τα εδάφη και είναι κατάλληλος σκύλος για όλους του λαγοκυνηγούς που δεν ενδιαφέρονται για δίωξη μεγάλης διάρκειας, αλλά για έναν εξαιρετικό ιχνηλάτη, ασύγκριτο ξεφωλιαστή με ιδιαίτερη ταχύτητα στην καταδίωξη και μεγάλη ικανότητα στην σύλληψη. Τέλος το γεγονός οτι δεν απομακρύνεται σε μεγάλες αποστάσεις από τον κυνηγό σε μεγάλης διάρκειας δίωξη,για πολλούς αποτελεί "πλεονέκτημα" γιατί δεν χάνεται, δεν κινδυνεύει από κλοπή ή συμπλοκή με λύκους και δεν καθυστερεί υπερβολικά να γυρίσει πίσω

Ιδιαίτερα Χαρακτηριστικά

 Το τρίχωμά του είναι κοντρό, χοντρό και τραχύ στην αφή, σε χρωματισμούς αμιγώς μαύρο, άσπρο,πορτοκαλί, ή άσπρο με μπαλώματα πορτοκαλί. Η μουσούδα του είναι μεσαίου μεγέθους και το δάγκωμά του είναι επίπεδο. Είναι πολύ ευκίνητος.

  Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του είναι : Τα όρθια αυτιά του, χαρακτηριστικό που προδίδει την αρχαία του καταγωγή, και η κουλουροειδής ουρά του
Κυνηγετικός σκύλος με γερό και ελαφρύ σκελετό, είναι πολύ γρήγορος στο τρέξιμό του και πολύ αποδοτικός στην κυνηγετική εργασία του. Το σώμα του είναι λεπτό, δυνατό και μυώδες, με χαρακτηριστική φιγούρα σκύλου δίωξης, κατάλοιπο της αρχαίας καταγωγής και συγγένειάς του με τα λαγωνικά σκυλιά δίωξης της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.
Είναι προικισμένος με εξαιρετική όσφρηση ιχνηλάτη , πολύ γρήγορος στην καταδίωξη .Eίναι αρκετά σκληρός και έξυπνος, με ιδαίτερα ανεπτυγμένο το ένστικτο του φύλακα χώρου.

www.kynigos.net.gr

 

Beegle


Beegle
   Με την καταγωγή τους από την ΑΓΓΛΙΑ, που χρονολογείται το 1200 M.X, το λαγωνικό αυτό δημιουργήθηκε για να κυνηγήσει το μικρό θήραμα ( λαγοί και κουνέλια ) από τη μυρωδιά των ιχνών τους. Η πρόωρη ανάπτυξη της φυλής πραγματοποιήθηκε πρώτιστα στη Μεγάλη Βρετανία. Το κυνήγι του λαγού με τα μικρά κυνηγόσκυλα ήταν δημοφιλές στην Αγγλία από το 14ο αιώνα, και ενώ αυτά τα κυνηγόσκυλα ήταν πιθανώς του τύπου λαγωνικών, το όνομα της φυλής δεν συμφωνεί με τη χρήση. Η πραγματική προέλευση του ονόματός του είναι αβέβαιη. Μπορεί να έχει παραχθεί από το παλαιό γαλλικό "be'geule", που σημαίνει το "φωνή που βγαίνει με ανοικτό το στόμα" και αναφέρεται στη βαθειά "λαρυγγώδη" φωνή των Beegles, όταν είναι στην καυτή αναζήτηση του θηράματος. Επίσης συχνά έχει προταθεί ότι ο όρος που αναφέρεται στο μέγεθος, σαν υποκοριστικό του κυνηγόσκυλου, ενδεχομένως παραγόμενος από το παλαιό αγγλικό "begele", ή ίσως το γαλλικό "beigh" ή κελτικό "beag", που σημαίνει "κακός μικρός".

Κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, αυξανόταν η δημοτικότητα των Beegles, μεταξύ εκείνων που ήθελαν να ακολουθήσουν έναν πιο αθλητικό τρόπο κυνηγίου, και προτιμούσαν ένα σκυλί που θα "ξεμπέρδευε" με την ισχυρή του όσφρηση τους περίπλοκους λαβυρίνθους των λαγών. Στην πραγματικότητα λοιπόν τα Beegles δεν αναπτύχθηκαν από τις μεγαλύτερες φυλές των αλωπεκοθήρων σκύλων και τους δρόμωνες, αλλά από σκυλιά κυρίως με ισχυρή όσφρηση ( Στο σημείο αυτό υπάρχει μια κοινή παρερμηνεία.) Μια αναγέννηση του ενδιαφέροντος για το κυνήγι με τα Beegles άρχισε γύρω 1830, και η Phillip Honeywood ήταν κατά γενική παραδοχή ο κύριος πρωτοπόρος στην εκτροφή τους.

Κυνηγετικός σκύλος με ισχυρότατη όσφρηση ιχνηλασίας, με αργό μεθοδικό ψάξιμο. Είναι επίμονος, σχολαστικός και σπάνια θα του ξεφύγει έστω και παλιότερο ίχνος.
Έχει βαθειά λαρυγγώδη φωνή, με έντονες τις διαφορές τόνου κατά την διάρκεια της ιχνηλασίας ανάλογα με την φάση της, με αποκορύφωμα στην ανακάλυψη του κρυψώνα και στην καταδίωξη που όμως λόγω μεγέθους του σκύλου είναι αργή.
Δυσκολεύεται αρκετά σε κυνηγοτόπια με σφικτή βλάστηση, ιδίως στην καταδίωξη. Τα Beegles δουλεύουν πολύ καλά σε ζευγάρια ή ομάδα και οι φωνές τους με τον διαφορετικό τόνο είναι μια απόλαυση στον κυνηγότοπο.
Τέλος λόγω του ήπιου και γλυκού του χαρακτήρα, είναι πολύ καλός φίλος των παιδιών και ιδανικός για το σπίτι.

www.kynigos.net.gr

ΓΝΩΣΤΕΣ ΦΥΛΕΣ ΙΧΝΗΛΑΤΩΝ

BLOODHOUND (ΜΠΛΑΝΤΧΑΟΥΝΤ) Όνομάζεται και σκυλί του Αγίου Ούμπέρτου από τον ομόνιμο Βέλγο άγιο που το έκανε διάσημο το 1800. Ύψος:60-67εκ. Βάρος:40-48 Κιλά Θεωρείτε ο ικάνοτερος Ιχνηλάτης με την δυνατότερη όσφρηση, τόσο που ονομάζεται χαϊδευτικά ένας σκύλος πίσω από μιά μύτη. Αργός στην εργασία του αλλά επίμονος και με μεγάλη αντοχή χρησιμοποιείται για το χοντρό κυνήγι και για την παρακολούθηση των ιχνών σε δύσκολες συνθήκες. Θεωρείται ο προγεννήτορας πολλών Ευρωπαϊκών Ιχνηλατικών φυλών αλλά και φυλών εκτός Ευρώπης.

 Γιούρα τύπος Υπομέλανος

Ελβετικός ιχνηλάτης από τους γνωστότερους. Και οι Ελβετοί θεωρούν ως προγεννήτορα των ιχνηλατών τους τα Αιγυπτιακά σκυλιά που μεταφέρθηκαν εκεί από τους Φοίνικες. Έχουν δημιουργήσει αρκετές φυλές ανάλογα με το χρώμα και μέγεθος αλλά και στο συγκεκριμένο τύπο τρείς ποικιλίες πιο μικρόσωμες για την χρήση στις ελεγχόμενες κυνηγετικές περιοχές.

ΣΕΡΒΙΚΟΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ-ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ Serbski gonic - Balkanski Gonic. Κατά τους Σέρβους είναι πανάρχαιος και κατάγεται από τα σκυλιά των φοινίκων. Το ύψος φτάνει από 45-54 εκ. και είναι ένας ακούραστος ιχνηλάτης κατάλληλος για το λαγό.Το παράδοξο σε όλους αυτούς είναι, ότι οι Φοίνικες ήταν πολύ νεότεροι ώς Θαλασσοπόροι από τους Κρήτες αλλά και ο Ελληνικός ιχνηλάτης προγεννήτορας όλων αυτών των φιλών επίσης αρχαιότερος όλων αυτών των ιχνηλατών, είναι απορίας άξιο που βρίσκουν και στηρίζουν την ύπαρξη τους στους Φοίνικες

ΤΡΙΧΡΩΜΟΣ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΚΟΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ(Jugoslavenski Trobojni Gonic) Από 45-50 εκ. μετριόσωμος ιχνηλάτης σχέδόν άγνωστος στο εξωτερικό αλλά σχετικά διάσημος στην χώρα του (Σερβία Μαυροβούνιο). Προέλευσης πανάρχαιας. θεωρείται αυτόχθονο της περιοχής.

O Μεγάλος Μπλέ Ιχνηλάτης της Γασκώνης (Grand Bleu de Gascogne)

Υψος: 63-70 εκ. Βάρος 30-40 Κιλά.Η αρχαιότερη ιχνηλατική φυλή της Γαλλίας. Κοντεύει να εκλήψει εντελώς εξαιτίας της εξαφάνισης του Λύκου που σχεδόν αποκλειστικά χρησιμοποιούσαν. Προέρχεται από το Bloodhound και ήταν ο αγαπημένος συνοδός στο κυνήγι με το άλογο των Γάλλων ευγενών. Είναι πάρα πολύ σπάνιος εκτός της Γαλλίας.

Μικρός Μπλέ Ιχνηλάτης της Γασκώνης(Petiti Bleu de Gascogne)

Ύψος. 48-56εκ Βάρος: 20-25 Κιλά. Ξάδελφος του μεγάλου αλλά ελαφρύτερος και γρηγορότερος με την ίδια μεγάλη ιχνηλατική ικανότητα και εξυπνάδα. Χρησιμοποιείται για το κυνήγι του Λαγού συνήθως σε ομάδα και έχει μιά δυνατή και ιδιόμορφη φωνή που φτάνει πολλές φορές να ακούγεται σαν μιρολόϊ. Πονηρός και έξυπνος με δυνατή όσφρηση και μεγάλη δίωξη είναι ο κατ' εξοχήν λαγοκυνηγός για τους Γάλλους. Πολύ γνωστός και στό εξωτερικό.

Porcelaine Θεωρείται ότι κατάγεται από το Λευκό Βloodhound της Λορένης και τους Ελβετικούς Ιχνηλάτες. Ικανότατος ιχνηλάτης αν και λίγο αργός. Πολύ καλός χαρακτήρας και εκγυμνάζεται εύκολα. Χρησιμοποιείτε σε ζευγάρι η σε αγέλη για το κυνήγι του λαγού.

Ο Ιχνηλάτης της Αριέγης (ARIEGEOIS)

Είναι το αποτέλεσμα της διασταύρωσης καθαρόαιμων Γαλικών Ιχνηλατών με το Briquet. Υπάκουο και φιλικό με μεγάλη αντοχή και ιχνηλατική ικανότητα χρησιμοποιείται για το κυνήγι του λαγού σε ζεύγος η σε αγέλη.

Ιχνηλάτης Ποσάβατς Γιουγκοσλάβικος Ιχνηλάτης με μεγάλη ιχνηλατική δυνότητα για το κυνήγι του λαγού και του ζαρκαδιού. Φιλικός και κοινωνικός επιδυκνύει μεγάλη αντοχή και επιμονή. Αν και διάσημος στην πατρίδα του είναι λιγότερο γνωστός στο εξωτερικό

ΑΓΓΛΟΓΑΛΛΙΚΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΘΗΡΑΜΑΤΟΣ (Anglo-Francaise de Petite Venerie)Ύψος από 45-54εκ και βάρος που φτάνει τα 20 κιλά. Προέρχεται από το Μικρό μπλέ της Γασκώνης και της Σαϊντόζης, το Χάριερ και το Μπηγκλ. Χρησιμοποιείται για το κυνήγι της Αλεπούς αλλά και του αγριόχοιρου.

Φοξχάουντ Το θρυλικό Αγγλικό σκυλί για το κυνήγι της Αλεπούς με αγέλες που ξεπερνούν τα 100 άτομα. Προτιμά τα καθαρά εδάφη και προσαρμόζεται δύσκολα στα δύσβατα και πυκνά. Φιλικό και εργατικό με καλή όσφρηση θεωρείται η κατ' εξοχήν Αγγλική φυλή. Στο πρότυπο του δεν προσδιορίζεται το ύψος, που συνήθως ξεπερνά του εξήντα πέντε πόντους.

Μπήγκλ Χάριερ Αγγλική φυλή με πολλαπλή χρήση σε πολυάριθμα άτομα. Για το κυνήγι στο λαγό, ζαρκάδι, αλεπού αλλά και φασιανό. Είναι ανθεκτικότερο και ταχύτερο του Μπήγκλ, εύκολο στην εκγύμναση του κι εύκολοπροσάρμοστο στην αγέλη. Υπάρχει μια διαφωνία σχετικά με την καταγωγή την οποία διεκδικούν Γάλλοι και Άγγλοι, αλλά δέν υπάρχει αμφιβολία για την προέλευση του η οποία είναι η διασταύρωση μεταξύ του Harrier και του Beagle.